Spor yalnızca koşmak, terlemek, kas geliştirmek ya da bir yarışta dereceye girmek değildir.
Spor; bedenin hareket etmesi, zihnin biraz olsun dinlenmesi, insanın kendisiyle yeniden buluşmasıdır.
Başka bir söyleyişle, insanın bedenini güçlendirmek, dayanıklılığını artırmak, hareket kabiliyetini geliştirmek ve sağlıklı bir yaşam sürdürmek için yaptığı düzenli, planlı ve kontrollü hareketlerin bütünüdür.
Yürümek, yüzmek, bisiklete binmek, koşmak, futbol oynamak, ağırlık çalışmak, jimnastik yapmak…
Bunların her biri sporun farklı biçimleridir.
Ama sporun asıl değeri yalnızca bedende meydana getirdiği değişikliklerde değildir.
Spor bazen yorulan bedeni değil, yorulan zihni dinlendirmektir.
Bazen insanın içindeki sıkıntıyı dağıtır.
Bazen saatlerce çözülemeyen bir sorudan sonra kısa bir yürüyüş, zihinde yeni bir pencere açar.
İşte bu nedenle spor, özellikle sınava hazırlanan öğrenciler için ayrı bir anlam taşır.
Sınava hazırlanan öğrenci spor yapmalı mı?
Kuşkusuz yapmalı.
Hatta spor, sınava hazırlık sürecinin dışında tutulacak bir etkinlik değil, dengeli bir çalışma programının parçalarından biri olarak görülmelidir.
Çünkü sınava hazırlanan bir öğrenci yalnızca kitaplarla, testlerle ve deneme sınavlarıyla mücadele etmez.
Aynı zamanda stresle, kaygıyla, yorgunlukla, dikkat dağınıklığıyla ve uzun süre masa başında kalmanın getirdiği bedensel sıkıntılarla da mücadele eder.
Saatlerce masanın başında oturmak, her zaman daha çok çalışmak anlamına gelmez.
Bazen saatlerce çalıştığını sanan öğrenci, zihinsel yorgunluk nedeniyle okuduğunu anlamakta, öğrendiğini hatırlamakta ve soruya odaklanmakta zorlanabilir.
İşte tam bu noktada hareket devreye girer.
Kısa bir yürüyüş…
Biraz bisiklet…
Hafif bir koşu…
Yüzme… Yaşa ve fiziksel duruma uygun birkaç egzersiz…
Biraz bisiklet…
Hafif bir koşu…
Yüzme… Yaşa ve fiziksel duruma uygun birkaç egzersiz…
Bunlar öğrencinin derslerinden çalınmış zamanlar değildir.
Aksine, doğru planlandığında ders çalışmanın verimini destekleyen molalardır.
Çünkü insan yalnızca zihinden ibaret değildir.
Zihin bir bedenin içinde yaşar.
Beden yorulduğunda zihnin de bundan etkilenmesi kaçınılmazdır.
Sınava hazırlanan bazı öğrenciler, spor yapmayı zaman kaybı olarak görebilir.
“Bu zamanı ders çalışarak geçirsem daha fazla soru çözerim.” diye düşünebilir.
Oysa mesele yalnızca kaç soru çözüldüğü değildir.
Önemli olan, çözülen soruların ne kadarının gerçekten anlaşıldığı, öğrenilen bilgilerin ne kadarının kalıcı olduğu ve öğrencinin bu tempoyu ne kadar sürdürebildiğidir.
Sınav hazırlığı uzun bir yoldur.
Bu yol birkaç günlük bir koşu değil, aylar süren bir dayanıklılık sınavıdır.
Bu nedenle öğrencinin kendisini tüketmeden çalışmayı öğrenmesi gerekir.
Başarı yalnızca çok çalışmakla değil, doğru çalışmakla da ilgilidir.
Doğru çalışmanın içinde ise ders kadar dinlenmek, uyumak, hareket etmek, beslenmek ve nefes almak da vardır.
Sporun önemli katkılarından biri de öğrencinin ruhsal olarak rahatlamasına yardımcı olmasıdır.
Sınav yaklaşırken öğrencinin zihninde aynı sorular dönüp durabilir:
“Yeterince çalışıyor muyum?”
“Başarabilecek miyim?”
“Ya istediğim sonucu alamazsam?”
“Ya emeklerim boşa giderse?”
Bu sorular zaman zaman öğrencinin çalışma isteğini artırmak yerine öğrenciyi yorabilir.
İşte spor, bu yoğun düşüncelerin arasında öğrenciye küçük bir nefes alanı açabilir.
Bir süreliğine masadan kalkmak…
Dışarı çıkmak…
Yürümek… Gökyüzüne bakmak…
Sonra yeniden masanın başına dönmek…
Bazen zihnin ihtiyacı olan şey daha fazla bilgi değil, biraz harekettir.
Sporun öğrenciye kazandırdığı yalnızca fiziksel güç değildir.
Düzenli spor yapan öğrenci zamanla plan yapmayı, sabretmeyi, başladığı işi sürdürmeyi ve hedef doğrultusunda ilerlemeyi de öğrenebilir.
Bugün yapamadığı bir hareketi yarın biraz daha iyi yapabilir.
Bugün koştuğu mesafeyi zamanla artırabilir.
Bugün zorlandığı bir egzersizi birkaç hafta sonra daha rahat gerçekleştirebilir.
Böylece önemli bir hayat gerçeğini öğrenir:
Gelişmek, bir günde olmaz.
Tıpkı ders çalışmak gibi…
Bir günde bütün konular öğrenilmez.
Bir günde bütün eksikler kapanmaz.
Bir günde başarı gelmez.
Ama her gün biraz daha ilerlemek, zaman içinde büyük bir değişim yaratır.
Elbette sınava hazırlanan bir öğrencinin spor yapması, saatlerce antrenman yapması anlamına gelmez.
Burada amaç bir sporcu yetiştirmek değil, öğrencinin bedenini ve zihnini çalışma temposuna hazırlamaktır.
Bu nedenle sporun türü ve süresi öğrencinin yaşına, fiziksel durumuna, sağlık koşullarına ve günlük çalışma programına uygun olmalıdır.
Önemli olan sporu dersin karşısına koymak değil, dersle birlikte yaşamın içine yerleştirmektir.
Çünkü insanın hayatında yalnızca başarı yoktur.
İnsan;
çalışır,
dinlenir,
hareket eder,
düşünür,
güler,
nefes alır,
yaşar.
Bunların hepsi bir bütündür.
Sevgili öğrenciler…
Sınava hazırlanırken kendinizi yalnızca bir öğrenci olarak görmeyin.
Siz bir insansınız.
Bedeniniz var.
Zihniniz var.
Duygularınız var.
Hayalleriniz var.
Bedeniniz var.
Zihniniz var.
Duygularınız var.
Hayalleriniz var.
Ve bütün bunların hepsinin güçlü kalması gerekir.
Bu yüzden ders çalışırken bedeninizi unutmayın.
Saatlerce aynı sandalyede oturup kendinizi tüketmeyin.
Bir süre kitabınızı kapatın.
Ayağa kalkın.
Yürüyün.
Hareket edin.
Derin bir nefes alın.
Biraz gökyüzüne bakın.
Sonra yeniden dönün masanıza.
Çünkü bazen başarıya giden yol, daha fazla çalışmaktan değil, doğru zamanda durup yeniden güç toplamaktan geçer.
Unutmayın:
Güçlü bir beden, dinlenmiş bir zihin ve düzenli bir çalışma alışkanlığı; sınav yolculuğunda birbirinin rakibi değil, birbirinin tamamlayıcısıdır.
Sınav bir gün bitecek.
Sorular çözülecek.
Kitaplar kapanacak.
Kalemler bırakılacak.
Ama bedeniniz ve zihniniz sizinle yaşamaya devam edecek.
Öyleyse geleceğinizi hazırlarken yalnızca sınava değil, hayata da hazırlanın.
Çünkü eğitim yalnızca bir sınavı kazanmak değildir.
Eğitim, hayatı daha iyi yaşayabilecek bir insan olabilmektir.
Eğitimci-Yazar
