Anne babalar kendilerini sadece başarıya da sadece mutluluğa da endekslememeli. Esas hedef, sağlıklı, kendini tanıyan ve iç motivasyonu olan bir çocuk yetiştirmek olmalı. Çünkü bu üçü varsa hem başarı hem mutluluk zaten gelir.
Biraz açalım:
1. Sadece başarı
odaklı olmanın riski
Çocuk sürekli “Başarılı olursam değerliyim.” mesajını alır.
· Kaygı, stres ve tükenmişlik
· Hata yapma korkusu
· Başarısızlıkta özgüven çöküşü
gibi sonuçlara yol açabilir.
Kısa vadede başarı
gelir ama uzun vadede iç huzur zayıflar.
“Yeter ki mutlu
olsun.” yaklaşımı sınır ve disiplin eksikliğine dönüşürse:
·
Sorumluluk almama
·
Zorluklardan kaçma
·
Emek vermeden sonuç bekleme
gibi durumlar ortaya çıkabilir.
Bu da gerçek hayatta
ciddi uyum sorunlarına yol açar.
3. Sağlıklı denge
nasıl kurulur?
En doğru yaklaşım şudur:
Mutluluğu temel,
başarıyı süreç olarak görmek.
Yani:
·
Çocuk kendini güvende ve değerli hissedecek
(mutluluk zemini)
·
Ama aynı zamanda emek vermeyi, sabretmeyi, hedef
koymayı öğrenecek (başarı süreci)
Yapılması gerekenler:
·
Çabayı öv, sonucu değil
·
Hata yapmasına izin ver
·
Karşılaştırma yapma
·
İlgi ve yeteneğini keşfetmesine destek ol
·
Şartsız sevgi hissettir
·
“Sen kaçıncı oldun?” merkezli yaklaşım
·
Başarıyı sevgiyle ilişkilendirmek
·
Aşırı korumacılık
·
Sürekli müdahale
Çocuk şunu
hissetmeli:
“Başarılı olsam da olmasam da değerliyim. Ama elimden
gelenin en iyisini yapmalıyım.”
Bu denge kurulduğunda:
·
Mutlu çocuk → iç motivasyon geliştirir
·
İç motivasyon → doğal başarı getirir
EğitimciYazar